Remember: you are not leaving, you are going! (2025) @Athens International Airport Eleftherios Venizelos, Athens, GR
Remember: you are not leaving, you are going! (2025)
Photograph printed on canvas, natural and copper-plated plants and sea grass (Posidonia Oceanica and Zostera marina), embroidered and knitted seagrass from the Pacific Ocean (Zostera marina), fabric, found beach trash (plastic threads and nautical ropes), cotton threads, feathers, copper from cables, ink on marble, metallic bases, dimensions variable.
Dimitra Skandali’s site-specific installation Remember: You are not leaving, you are going! (2025), summons a psychic depth, a realm where embodied anamnesis materialises. Nature becomes the vessel for human subjectivity. Dried marine seagrass from the Pacific Ocean (Zostera marina), withered blossoms, and copper-plated remnants of organic matter are all suspended within a pulsing field, where desire is registered as a vibration and as a shadow of silent navigation. Skandali’s maps unfold as recordings of the implicit need for self-redefinition. The marble acts as a surface where memory deposits itself like sediment of oblivion, slowly emerging from the earth’s interior. Deconstructed, the poetry appears as an echo from the pre-linguistic matrix of the abyss of the mind, a vital rhythm of mental yearning before meaning is articulated. The forms, weightless, resist gravitational laws. The gaze drifts to recall what has not yet been experienced. The female figure submerging in the photograph is vision’s own desire folding upon itself; it is the viewer in a state of descent towards the inner sanctum of the unconscious. The installation constitutes an intrapsychic archipelago. Each element, plant, metal or word, stimulates a dimension of inward displacement. Within a distorted phase, the hybrid figuration and the metaphysics of the vegetal are braided together in a connection of interdependence. Skandali’s environment delivers inner solace. And within the vacancy of waiting, where the non-event is expressed as the initial ripple of being, the psyche finds the means to expand, to flow, to exist unconstrained.
Text: Kostas Prapoglou
All Aboard exhibition. Duration: October 8 - November 9, 2025 - extended until November 16, 2025.
You can have a virtual tour of the exhibition here, read the digital catalogue here and watch the making of the exhibition here
Θυμήσου: δεν φεύγεις, πας! (2025)
Φωτογραφία τυπωμένη σε μουσαμά, φυσικά και επιχαλκωμένα φυτά και φύκια (Ποσειδωνίες και Zostera marina), κεντημένα και πλεγμένα με βελόνες φύκια από τον Ειρηνικό Ωκεανό (Zostera marina), ύφασμα, πλαστικά σχοινάκια, βαμβακερά νήματα, φτερά, χαλκός από καλώδια, μελάνι σε μάρμαρο, μεταλλικές βάσεις, διαστάσεις μεταβλητές.
Η site-specific εγκατάσταση της Δήμητρας Σκανδάλη Θυμήσου: δεν φεύγεις, πας! (2025) συγκροτεί έναν ψυχικό βυθό, έναν τόπο ενσάρκωσης μιας ενσώματης αναδρομής. Η φύση γίνεται φορέας της υποκειμενικότητας του ανθρώπου. Φύκια από τον Ειρηνικό Ωκεανό (του είδους Zostera marina), μαραμένα άνθη, επιχαλκωμένα κατάλοιπα οργανικής ζωής, όλα αναπτύσσονται σε ένα παλλόμενο πεδίο όπου η επιθυμία εκδηλώνεται ως δόνηση και ως ίχνος αφανούς πλοήγησης. Οι χάρτες της Σκανδάλη παρουσιάζονται ως εγγραφές της ασυνείδητης ανάγκης για επαναπροσδιορισμό του εαυτού. Το μάρμαρο είναι μια επιφάνεια όπου η μνήμη κατακάθεται σαν ίζημα λήθης και αναδύεται αργά αργά από το εσωτερικό σώμα της γης. Η ποίηση, αποδομημένη, εμφανίζεται ως ηχώ από την προ-λεκτική μήτρα του ασυνείδητου, ως ρυθμός ζωοποιός της νοητικής επιθυμίας προτού διατυπωθεί το νόημα. Οι αέρινες μορφές δεν προορίζονται για να υπακούσουν σε νόμους βαρύτητας. Το βλέμμα περιπλανιέται για να θυμηθεί αυτό που δεν έχει βιωθεί ακόμη. Η γυναικεία φιγούρα που βυθίζεται στη φωτογραφία είναι η οπτική επιθυμία που αναδιπλώνεται, είναι ο ίδιος ο θεατής σε κατάσταση καθόδου προς το άδυτο του ασυνείδητου. Η εγκατάσταση λειτουργεί ως ενδοψυχικό αρχιπέλαγος. Κάθε στοιχείο, φυτό, μέταλλο ή λέξη, υποκινεί μια μορφή εσωτερικής μετατόπισης. Σε μια παραμορφωμένη χρονικότητα, το υβριδικό σώμα και το μετα-φυσικό του φυτικού στοιχείου πλέκονται σε μια σχέση αλληλεξάρτησης. Το περιβάλλον της Σκανδάλη προσφέρει εσωτερική ίαση. Στο κενό της αναμονής, εκεί όπου το μη-συμβάν μορφοποιείται ως πρωτογενής δόνηση της ύπαρξης, ο ψυχισμός βρίσκει το έδαφος να διασταλεί, να διαρρεύσει, να υπάρξει χωρίς όρια.
Κείμενο: Κώστας Πράπογλου
Για την έκθεση: all aboard, στον Ελληνικό Αερολιμένα "Ελευθέριος Βενιζέλος" στην Αθήνα, σε επιμέλεια Κώστα Πράπογλου.
Δείτε την τρισδιάτατη απεικόνιση της έκθεσης εδώ, τον ψηφιακό κατάλογο εδώ και παρακολουθείστε την εγκατάσταση όλης της έκθεσης εδώ.